Giganty Mocy MCK Bełchatów wystaw fotografii w Galerii „Na piętrze” 10.04.2026 wernisaż godzina 18.00 Longina Rychlewska – fotograf amator. Członek Bełchatowskiego Towarzystwa Fotograficznego od 2014 roku.
Fotografowanie pozwala mi czerpać radość z obserwowania piękna natury oraz „chwytania” ulotnych chwil. Moimi ulubionymi modelami są ptaki i inne zwierzęta. Chętnie fotografuję również rośliny, pejzaże oraz nocne niebo.
Wspólnie z innymi pasjonatami fotografii przyrodniczej organizujemy wyprawy w bliższe i dalsze okolice w poszukiwaniu pereł polskiej fauny i flory.
Zdjęcia przyrodnicze prezentowane na wystawie są efektem wypraw do Parku Krajobrazowego Rzeki Widawki, Szczercowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, Biebrzańskiego Parku Narodowego, Poleskiego Parku Narodowego, Parku Krajobrazowego Doliny Baryczy, a także do okolicznych lasów i na pobliskie łąki.
Fotografie nocnego nieba powstają poprzez połączenie średnio około 80 ujęć w jeden obraz. Astrofotografia polega bowiem na rejestrowaniu na matrycy aparatu fotonów emitowanych przez obiekty oddalone od nas o setki tysięcy, a nawet miliony kilometrów, często przez wiele godzin, pod możliwie najciemniejszym niebem.
W mroku nocy
Nocne niebo oferuje nie mniej spektakularne obiekty do fotografowania niż to dzienne. Wymaga wprawdzie nieco innego sprzętu, jednak uzyskane zdjęcia są równie fascynujące.
Na nocnym niebie możemy dostrzec gołym okiem gwiazdy, które człowiek pogrupował w gwiazdozbiory. Przy użyciu odpowiednich instrumentów mamy możliwość obserwowania odległych gromad gwiazd, mgławic oraz galaktyk podobnych do naszej Drogi Mlecznej.
Aby ułatwić odnajdywanie mgławic i galaktyk, pasjonaci oraz zawodowi astronomowie sklasyfikowali je w katalogach. Do najpopularniejszych należą:
• NGC (New General Catalogue) oraz IC (Index Catalogue) – klasyczne katalogi zawierające tysiące galaktyk, gromad i mgławic, stanowiące fundament obserwacji astronomicznych;
• Katalog Messiera (M) – historyczny katalog stworzony przez astronoma Charles’a Messiera w 1774 roku. Choć obejmuje głównie mgławice i gromady, zawiera także wiele jasnych galaktyk (np. M31, M81, M51);
• Katalog Caldwella – lista obiektów głębokiego nieba zestawiona w 1995 roku przez brytyjskiego astronoma amatora Patricka Caldwella-Moore’a.
Odległości do obserwowanych obiektów są ogromne i najczęściej podaje się je w latach świetlnych. Rok świetlny to odległość, jaką światło – poruszające się z prędkością około 300 tys. km/s – pokonuje w ciągu roku, czyli około 9,5 biliona kilometrów.
Przykład: odległość 5 tysięcy lat świetlnych oznacza, że obserwujemy obiekt takim, jakim był 5 tysięcy lat temu. Światło emitowane przez ten obiekt docierało do nas przez cały ten czas (5 tys. lat świetlnych × 9,5 biliona km ≈ 47,5 biliona km).
